در زمين ، عيسى و غير عيسى همهء رهى و بندهء وى ، همه آفريده و ساختهء وى . وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا - اى كفيلا و شهيدا بذلك . قال رسول اللَّه ( ص ) : « من قال : اشهد أن لا إله الّا اللَّه ، وحده ، و انّ محمدا عبده و رسوله ، و انّ عيسى عبده و ابن امته ، و كلمته القاها الى مريم ، و روح منه ، و انّ الجنّة حقّ ، و انّ النّار حقّ ، ادخله اللَّه من اىّ ابواب الجنّة الثّمانية شاء » . لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ - سبب نزول اين آيت آن بود كه ترسايان نجران گفتند : يا محمد ! چرا هميشه صاحب ما را عيب كنى ، يعنى عيسى ، و وى را بد گويى ؟ رسول خدا گفت : در وى چه ميگويم كه آن بد است ؟ گفتند : مىگويى كه : وى بندهء خدا است . رسول گفت : وى را عيب و عار نيست كه بندهء خدا است . در آن حال جبرئيل آمد ، و بر وفق آن آيت آورد : لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ . قيل : هم حملة العرش ، و انّما ذكرهم لأنّ من الكفّار من اتّخذهم آلهة . قومى كه فريشتگان را بر انبياء تفضيل نهادند ، دست درين آيت زدند ، و تمسّك به اين كردند كه : وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ، و اين تمسّك بمذهب اهل حق درست نيست ، و ايشان را درين آيت نام بردن ، و ذكر كردن نه بر جهت تفضيل است ، بلكه جواب دو گروه است : يكى ترسايان كه عيسى را فرزند گفتند . ديگر مشركان عرب كه فريشتگان را خدايان ساختند ، و عبادت ايشان كردند . ربّ العالمين گفت بردّ ايشان كه : عيسى ننگ ندارد كه بندهء خداى باشد اى ترسايان ! و نه فريشتگان كه مقرّبانند از كرامت خداى ، و بيشترين بشراند ، مىننگ دارند از بندگى اللَّه اى مشركان عرب ! پس معلوم گشت كه اين بر ردّ فريقين گفت ، نه بر وجه تفضيل . ديگر جواب آنست كه : چون ترسايان گفتند : نه چون ديگر آفريدگانست ، كه